Men maakt gebruik van een ultraviolette (UV) lichtbron of van een elektronenbundel (EB) voor het polymeriseren van monomeren en van oligomeren op een substraat. De voordelen van deze technologie ten opzichte van die van het thermisch drogen zijn zeer belangrijk: verkorte droogtijden met een hogere productiviteit als gevolg, plaatswinst, een geringer energieverbruik, betere eigenschappen van de behandelde oppervlakken tevens ontziet het procédé het milieu.
De UV/EB droging wordt in talrijke toepassingen gebruikt zoals bij de fabricage van drukinkten, de afwerking van hout, de beschermende bekleding van kabels en van optische vezels, silicoon bekledingen, zelfklevers, de kunstofbekleding in de automobielsector, enz…
Men maakt gebruik van het EB procédé om elektronen te genereren, die dikke gepigmenteerde lagen kunnen drogen. Deze technologie is zeer gevoelig voor zuurstof en een inert maken door middel van stikstof is in ieder geval noodzakelijk.
Voor de UV technologie is het nodig te beschikken over foto-initiatoren in de te drogen substanties, dit om het licht te absorberen en om vrije radicalen te produceren, die verbindingen veroorzaken tussen de onverzadigde plekken van de monomeren en van de oligomeren.
Het probleem is echter dat deze reactie belemmerd wordt door de aanwezigheid van zuurstof. Zuurstof reageert met de radicalen (die bijvoorbeeld gevormd worden vanaf de foto-initiatoren) om nieuwe radicalen te produceren, die niet in staat zijn om de polymerisatiereactie te initiëren.
Door de droogzone inert te maken door middel van stikstof is het overaanbod aan foto-initiatoren, die over het algemeen toegevoegd worden om de zuurstof te verbruiken aan de oppervlakte van de film, niet meer nodig.
Kostenbesparing door de vermindering van :
- de concentratie van dure foto-initiatoren,
- de behoeften aan UV vermogen.
Verbetering :
- van de oppervlaktekwaliteit,
- van de chemische en mechanische weerstand,
- van de diepte van de droging.
Verhoging van de productiecapaciteit dank zij grotere droogsnelheden.
Reductie van de emissies door een betere controle van de vorming van de radicalen :
- reukloos procédé,
- minder VOC (Volatile Organic Carbon).
Geen vergeling van de vernislaag.
De hoeveelheid stikstof is sterk afhankelijk van het aanvaardbaar niveau van de residuele zuurstof.
Het stikstofverbruik moet geoptimaliseerd worden door rekening te houden met aard en geometrie van het substraat, met de droogsnelheid en met de scheikundige samenstelling van het te drogen goed.